Kaszmir, merino, wełna jagnięca, alpaka superfine i kid moher. Czym się różnią w dotyku, w noszeniu i w praniu, i jak o nie dbać, żeby sweter został z Tobą na lata.
Kaszmir
Podszerstek kóz kaszmirowych
Najcieńsze z naturalnych włókien odzieżowych. Kaszmir grzeje mocniej niż wełna owcza przy tej samej grubości i waży przy tym wyraźnie mniej, stąd wrażenie, że sweter jest ciepły, a jednocześnie prawie go nie czuć.
Ma tę rzadką właściwość, że z czasem robi się miększy zamiast się zużywać. Włókna układają się przy noszeniu, dzianina nabiera miękkości i po kilku sezonach jest przyjemniejsza niż w dniu zakupu. Warunkiem jest delikatna pielęgnacja. Kaszmir jest cienki, więc najbardziej ze wszystkich włókien wymaga uwagi.
W pielęgnacji Po noszeniu przeczesz miękką stroną dwustronnej szczotki lub użyj szczotki z końskiego włosia.
Merino
Wełna owiec merynosów
Włókno o naturalnej sprężystości, która decyduje o tym, jak sweter zachowuje się po miesiącach noszenia. Merino wraca do kształtu, więc łokcie się nie wypychają, a ściągacze nie tracą formy.
Reguluje temperaturę w obie strony: zatrzymuje ciepło, gdy jest zimno, i odprowadza wilgoć, gdy zrobi się cieplej. Dlatego dobrze sprawdza się tam, gdzie dzień zaczyna się na mrozie, a kończy w ogrzewanym biurze. Ze wszystkich naszych włókien jest też najbardziej odporne na mechacenie.
W pielęgnacji Wystarczy miękka strona dwustronnej szczotki. Merino zniesie też pranie w pralce na programie do wełny, z płynem z lanoliną.
Wełna jagnięca
Pierwsze strzyżenie młodych owiec
Wełna z pierwszego strzyżenia jest cieńsza i miększa niż wełna dorosłych owiec, a jednocześnie zachowuje wszystko, za co ceni się wełnę: sprężystość, ciepło i odporność na noszenie. To dobry punkt wyjścia dla kogoś, kto wcześniej miał złe doświadczenia ze swetrami wełnianymi.
Najczęściej łączymy ją z kaszmirem. Wełna daje strukturę i trwałość, kaszmir dokłada miękkość, której sama wełna nie ma. Efektem jest sweter, który trzyma formę przez lata i jest przyjemny w dotyku od pierwszego założenia.
W pielęgnacji Miękka strona dwustronnej szczotki na co dzień, golarka raz na jakiś czas, zwykle na łokciach i pod pachami, gdzie dzianina ociera się najmocniej.
Alpaka superfine
Runo alpaki, najdrobniejsza selekcja
Włókno alpaki jest w środku puste, jak drobna rurka. To dlatego grzeje porównywalnie z wełną, a waży od niej mniej. Sweter z alpaki wydaje się lżejszy, niż wygląda.
Nie zawiera lanoliny, czyli tłuszczu obecnego w wełnie owczej, który najczęściej odpowiada za nieprzyjemne odczucia na skórze. Alpaka jest też mniej sprężysta niż merino, dlatego dobrze wypada w modelach o swobodnym kroju, a gorzej tam, gdzie dzianina ma mocno trzymać formę.
W pielęgnacji Przede wszystkim szczotka z końskiego włosia. Podnosi i porządkuje włos, więc sweter odzyskuje puszystość bez prania. Pierz rzadko, ręcznie i susz wyłącznie na płasko.
Kid moher
Pierwsza strzyża młodych kóz angorskich
Najlżejsze i najbardziej charakterystyczne z naszych włókien. Długi, lśniący włos tworzy wokół dzianiny delikatną mgiełkę. To ona sprawia, że moherowy sweter wygląda inaczej niż każdy inny i że rozpoznaje się go z drugiego końca pokoju.
Kid moher pochodzi z pierwszego strzyżenia, więc jest znacznie cieńszy i miększy niż moher dorosłych kóz. Bywa wyczuwalny na skórze, to naturalna cecha długiego włosa, nie wada wykonania. Nie drapie, ale przy bardzo wrażliwej skórze warto zacząć od kaszmiru albo alpaki.
W pielęgnacji Najlepiej szczotka z końskiego włosia, ale miękka strona dwustronnej szczotki też będzie odpowiednia. Przeczesz długimi, lekkimi ruchami.
Dlaczego mieszanki
Prawie żaden z naszych modeli nie jest w stu procentach z jednego włókna. To decyzja projektowa, nie oszczędność. Czyste, szlachetne włókna są piękne w dotyku, ale same w sobie bywają kapryśne: kaszmir łatwo się mechaci, alpaka traci formę, a kid moher jest tak cienki, że nie utrzymałby się bez nitki nośnej.
Dobrze dobrana mieszanka pozwala połączyć to, co w każdym włóknie najlepsze, i uzupełnić to, czego mu brakuje. Wełna z domieszką kaszmiru jest miększa niż sama wełna i trwalsza niż sam kaszmir. Merino z alpaką grzeje mocniej, nie tracąc sprężystości.
Poliamid, zwykle od kilku do kilkunastu procent składu, jest nitką nośną. Wzmacnia przędzę, chroni dzianinę przed przetarciem na łokciach i sprawia, że sweter wytrzymuje lata noszenia zamiast jednego sezonu. Przy kid moherze jest wręcz warunkiem technicznym: tak cienki włos zawsze przędzie się na nitce nośnej.
Elastan, zwykle jeden do trzech procent, odpowiada za powrót do kształtu. To dzięki niemu ściągacze przy rękawach i u dołu nie rozciągają się po kilku noszeniach.
Proporcje dobieramy osobno do każdego modelu, zależnie od tego, jak ma się nosić i jak ma leżeć. Dokładny skład znajdziesz zawsze na karcie produktu, podajemy go co do procenta. Przy pielęgnacji kieruj się najdelikatniejszym włóknem w składzie.
Pielęgnacja
Mniej prania, więcej szczotki
Naturalne włókna wymagają mniej zabiegów, niż się powszechnie sądzi. Najczęstszym błędem jest zbyt częste pranie, nie zbyt rzadkie. Wełna sama odpycha zapachy i brud, więc zwykle wystarczy jej przewietrzenie i chwila ze szczotką.
Przeczesz i co jakiś czas przewietrz
Zanim odłożysz sweter, przeczesz go lekkimi, długimi ruchami z góry na dół. Szczotka zbiera kurz i luźne włókna, podnosi włos i przywraca dzianinie miękkość. Zajmuje to minutę i realnie odsuwa pranie w czasie. Do kaszmiru, alpaki i moheru najlepsza jest szczotka z końskiego włosia, ale Jeśli masz w szafie też płaszcze, sięgnij po szczotka dwustronna: miękka strona do swetrów, sztywna do płaszczy i marynarek. Co jakiś czas warto przewietrzyć sweter, szczególnie podczas mroźnej pogody. Dzięki temu odzyska świeżość.
Gdy naprawdę trzeba: pranie
Pierz ręcznie, w chłodnej wodzie, do 30°C. Do naszych dzianin wybraliśmy płyn z lanoliną i nanosrebrem, produkowany w Polsce dla THE CLUE. Lanolina, naturalny wosk z owczej wełny, odbudowuje ochronną warstwę włókien, więc po praniu sweter jest miękki i puszysty bez płynu do płukania. Nanosrebro neutralizuje źródła zapachów, dzięki czemu dzianina dłużej zostaje świeża.
Nie wykręcaj. Odciśnij wodę delikatnie, zawiń sweter w ręcznik i przyciśnij. Skręcanie mokrej dzianiny rozciąga oczka nieodwracalnie.
Susz na płasko
Rozłóż sweter na suchym ręczniku i nadaj mu pierwotny kształt. Nigdy na wieszaku: mokra dzianina waży kilka razy więcej i rozciągnie się pod własnym ciężarem. Gdy wyschnie, przeczesz ją miękką szczotką, żeby włókna się podniosły.
Przechowuj złożone
Na półce, nie na wieszaku. Na lato odłóż sweter czysty, w bawełnianym pokrowcu.
Gdy pojawią się kulki: golarka
Drobne kulki w miejscach tarcia to luźne włókna, które splątały się na powierzchni. To naturalna cecha szlachetnej wełny, nie oznaka złej jakości. Usuń je drewnianą golarką: jedną ręką lekko napnij dzianinę, drugą prowadź grzebień krótkimi ruchami w jednym kierunku, bez dociskania. Zawsze na suchym swetrze. Golarka zbiera zmechacenia, nie naruszając przędzy, w przeciwieństwie do elektrycznych, które potrafią ciąć i osłabiać włókno.
Moher i alpaka superfine znoszą pranie gorzej niż merino. Przy nich najbezpieczniejsze jest wietrzenie, szczotkowanie i czyszczenie punktowe, a pranie tylko wtedy, gdy naprawdę trzeba.
Akcesoria do pielęgnacji
Wszystko, czego potrzebuje szlachetna dzianina. Naturalne włosie i płyn stworzony z myślą o naszych przędzach.